Varens worden gerekend tot de oudste planten ter wereld.
Ze behoorde tot de pioniers in de donkere oerwouden. Een aanzienlijk
deel van het oorspronkelijke aantal varensoorten is in de loop der jaren
uitgestorven, maar gelukkig zijn er nog voldoende (in ons klimaat te
gebruiken) soorten over, waarvan we dankbaar gebruik maken in onze tuin.
Maar niet alleen in de tuin, we kennen ook varens als kamerplant
|
Waarom juist varens?
Wat varens vooral zo aantrekkelijk maakt, is dat dit nu
eens planten zijn die de voorkeur geven aan de donkerste plek in de
tuin. Mensen met sombere, vochtige stadstuintjes of met binnenplaatsjes
waar nooit een straaltje zon doordringt, kunnen door varens te planten,
ook hun hart op halen aan schitterend groen. Behalve van vocht en
schaduw houden de meeste varens ook enigszins zurige grond. Is deze van
nature niet aanwezig, dan kunt u proberen de gewenste
omstandigheden zo goed mogelijk te benaderen door bijvoorbeeld wat
extra turfmolm of bladaarde aan te brengen op de plek waar u de varens
wilt planten. Om uitdroging te vermijden, kunt u het beste een veilige
plantdiepte van ca 25 cm aanhouden. Daarna is het wachten op de
wonderlijke knoppen die zich als vanuit kleine samen gebalde vuisten
langzaam ontrollen tot echte varenbladeren.
|
De Koningsvaren.
De Koningsvaren (Osmunda regalis) behoort, zoals de naam
al zegt tot de geweldenaars onder de varens. De bladeren die zich al
vroeg in het voorjaar beginnen te ontwikkelen kunnen een hoogte bereiken
van 100 tot 150 cm. Het onderste gedeelte van de bladeren, de
wortelstok, lijkt op een klein stammetje, De Koningsvaren prefereert
schaduw , maar als de grond voldoende vocht bevat, doet hij het ook goed
op een meer zonnige plek.
|
Eikvaren
De veel kleinere eikvaren (Polypodium vulgare) komt in
een groot deel van ons land in de vrije natuur voor. Zelfs op een zeer
droge grond, in slootwallen en tussen eikehakhout,treffen we deze
varensoort aan. De bladeren verschijnen aan kruipende wortelstokken en
worden 10-25 cm lang en blijven groen: een reden te meer om dit varentje
een plekje te geven in de tuin.
|
Tongvaren
Inheems in Engeland is de Tongvaren (Phyllitis
scolopendrium). Als uitzondering op de regel prefereert deze varen juist
een kalkrijke grond. Bovendien voelt hij zich goed thuis op vochtige
muren en in rotsspleten. De leerachtige, groenblijvende bladeren worden
ca 45 cm lang.
|
Dubbelloof
(Blechnum spicant) groeit het beste op een voedselarme,
vochtige grond. De naam Dubbelloof duidt op de fertiele (vruchtbare en
steriele bladeren die in een plant verenigd zijn. De fertiele bladeren
bevinden zich in het hart van de plant, staan recht overeind en worden
15-70 cm lang, De steriele bladeren (10-40 cm) vormen een overhangende
krans om de fertiele bladeren heen en blijven, in tegenstelling tot deze
laatste, 's winters groen.
|
Bekervaren
De Bekervaren of struisvaren (Matteucia struthiopteris),
onleent zijn naam aan de groeiwijze: de bladeren vormen grote bekers die
ca 1 mtr hoog worden. De Bekervaren is een echte schaduwliefhebber den
hodt ook van vocht. Denkt u er wel aan dat deze soort zich sterk
uitbreidt via ondergrondse uitlopers. |
Wijfjesvaren
Wijfjesvaren (Athyrium filix-femina) en de mannetjesvaren
(Dryopteris filix-mas) lijken sterk op elkaar. Beide houden van een
vochtige schaduwplek. De bladeren variëren in lengte van 40-90 cm.
Die van de wijfjesvaren zijn iets lichter groen dan de bladeren van de
mannetjesvaren. Niet wintergroen.
|
 |
Eikvaren |
 |
|
Tongvaren
|
 |
Dubbelloof |
 |
|
Mannetje en Wijfjesvaren |
 |
Bekervaren |
 |
1. Nestvaren, sterke soort vraagt hoge luchtvochtigheid.
2. Nephrolepis cordifolia plumosa sterke varen, vermeerderen goed
mogelijk.
3. Adiatum tenerum, sierlijke varen, maar moeilijk te houden.
4. Blechnum gibbum kantot 1 mtr hoog worden.
5. Phlebodium aureum, kan goed tegen droge lucht.
6. Cyrtomium falcatum verdraagt veel schaduw.
7. Nephrolepis exaltata bekende sterke varen.
8. Didymochlaena trumcatula vereist hoge luchtvochtigheid.
9. Pellaea rotundifolia is geschikt voor de noordraam. |